IMOS ANDAR: Andainas

jueves, 3 de mayo de 2018

XI RUTA DOS FORNOS DE CELAVENTE

Máis de cincocentas persoas participaron o sábado 28 de abril nesta romaría na que se percorren fornos restaurados e se degustan diferentes produtos típicos da zona.

Entrada e xarra. Foto: Rinardy

Éxito de participación nesta orixinal andaina etnográfico-gastronómica que organiza a Asociación Centro deAnimación Rural de Celavente dende hai once anos. Esta parroquia do concello do Bolo, que chegou a ter uns oitocentos habitantes, hoxe non chega aos cen; unha realidade que sangra o rural galego e que tan difícil solución ten. Con este panorama, a Ruta dos Fornos recupera por un día a vida dos barrios de Celavente, fai fumegar seis fornos que eran de uso comunitario e enche de xente os camiños que van dun ao outro.

Participantes esperando antes de iniciar a ruta

O evento comezou ás 13.00 h. no punto de partida coa entrega aos participantes, previo pago de catorce euros, da súa respectiva xarra conmemorativa e a entrada para poder facer a ruta. A continuación, saúdo de Jorge, un dos organizadores do evento, e pregón do poeta Juan Corzo, que aproveitou para falar das labores do campo. Rematado o protocolo inicial comezou xa a camiñada cun percorrido circular de 4,6 quilómetros que une seis fornos restaurados, outras tantas fontes típicas do rural e unha adega que antes foi sequeiro de castañas.

Jorge Isla e Juan Corzo

Camiñando cara o primeiro forno

Camiñantes facendo un selfie

Os fornos que se abriron, e nos que xente da organización esperaba aos camiñantes con diferentes pinchos da zona son, por orde de aparición, foron os seguintes: Forno do Viduedo, Forno dos Hortos, Forno de Outeiro, Adega A Capilla, Forno do Fondo, Forno do Campo e Forno do Cima. Para repoñer forzas en cada un deles, atopamos: chourizos asados, orella de porco, lacón cocido, crema de castañas, xamón asado, torta de roxóns e roscón. Por suposto o pan non podía faltar e tampouco o viño e os licores.

FORNO DO VIDUEDO

FORNO DOS HORTOS

FORNO DE OUTEIRO

ADEGA DA CAPILLA

FORNO DO FONDO

FONTE DO VIDUEDO

FONTE DOS HORTOS DE ABAIXO

Para amenizar o percorrido estiveron a Charanga Compostela e o grupo de cantos de taberna Ouruxobruxo da Rúa. Nos últimos fornos, o do Campo e o do Cima a Discomóvil Danzalia montou a festa de benvida aos camiñantes. Moi bo ambiente, bar da organización para tomar "a penúltima" e a xente pasándoo en grande.

Charanga Compostela

Ouruxobruxo da Rúa

Chegada aos Fornos do Campo e do Cima

Grupo de amig@s. Foro: Montse

LONGA VIDA Á RUTA DOS FORNOS DE CELAVENTE!!

O viño deixoulle marca a algúns... Foto: Rinardy

Foto curiosa da xarra conmemorativa do evento

lunes, 8 de enero de 2018

VIEIROS (O Courel)

Para ir ao Courel non fan falta escusas, calquera época do ano é boa e calquera recuncho ten o seu encanto. Un dos lugares máis recomendados é a "Fervenza de Vieiros". Pasando a Seara e Vieiros xa está indicada á esquerda. Dende a estrada onde se deixa o coche hai uns 10 minutos andando, doado chegar aínda que no último tramo hai unha corda para acabar de baixar ata a charca onde rompe a caída de auga. Nada complicado.

Dende aquí pódese subir andando á aldea de Vieros pero se se quere tamén se pode facer o camiño inverso; dende Vieiros baixar andando ata a fervenza do mesmo nome. O percorrido é doado e curto, uns 15-20 minutos a ritmo normal. Impresionante o paseo e impresionante a fervenza.

No inverno polo gran caudal de auga igual a camiñada non é aconsellable pero si en calquera outra época do ano. Vela nesta estación impresiona polo ruído e a espectacularidade da caída con tanta auga, e se imos de cara á primavera ou no verán atópase máis calmada e incluso os atrevid@s poden pegarse un baño. A auga corta do fría que está pero bañarse nesta paraxe é unha experiencia inesquecible.

Sinalización no roteiro

Pasarela Río Selmo

Sinalización

"Fervenza de Vieiros"

A aldea de Vieiros é pequena pero paga a pena dar unha volta. Hai varias familias que están arranxando casas e hai unha Asociación que a dinamiza. Nunha fermosa aira hai un escano que nada lle ten que envexar ao de Loiba na Mariña. A poucos metros da estrada, e por enriba da aldea, hai un Muíño e un Campo de Bolos restaurados que forman un enclave digno de ver tamén.